روزی روزگاری روزبهانی بود و دوجین رفقا. یکی از یکی بهتر. یکی از یکی عالم تر. و فهمیده تر.
روزگار بر روزبهان مجال تقدیر از ایشان نداد. باشد که بر روزگار و روزبهان نبخشیم:
که لااقل در جواب کمکهای ارزنده شان در راه اندازی این وبلاگ مشترک تقدیری شود از ایشان.
دوستانم، متفکران فهمیده و متعهد، کسانی که تک تکشان بار پیدایی این صفحه را بیش از من بر دوش کشیدند، سپاسگزارم.
با سپاس فراوان از مریم آزاد، علی مسعودی، مجیدنصرآبادی، حامد ب، پدرام، فرزاد پورمرادی و رضا. از این هفت نفر بیشمار سپاس و تشکر. و بدرود.
+ نوشته شده توسط روزبهان در دوشنبه 18 آذر1387| مكاتبه با نويسنده
|