بعد از «زندان زنان» اميد ميرفت «منيژه حكمت» آيندهي خوبي داشته باشد. اما فيلم آخر او، «سه زن»، واقعا نااميدكننده بود. او گفته است در اين فيلم دغدغهي هويت ملي داشته، اما آنچه اينروزها و با كلي جنجال و حاشيه در سينماها بهنام «سه زن» نمايش داده ميشود بيشتر قصهاي ضعيف و كممحتواست تا فيلمي جدي كه تلاش دارد به حافظهي تاريخي ما مدد رسانده و هويت سه نسل از زنان ايراني را بازشناسي كند. من نميدانم منظور خانم حكمت از اين كه فيلمي رئال ساخته است چيست، اما اگر اين اصل ساده را بپذيريم كه سينماي رئال چارچوبهاي خاصي دارد آنگاه باور به اينكه «منيژه حكمت» در تحقق پروژهاي كه در سر داشته است موفق بوده است يا نه بسيار تأملبرانگيز خواهد بود.
